(เซ็นทรัลเพิร์ก)
เทอร์รี่ ฉันรู้ว่าฉัน ทำงานที่นี่ได้ไม่นานนัก
แต่ฉันอยากรู้ว่ามันจะเป็นไปได้ไหม
ถ้าฉันจะขอเบิกเงินเดือน ล่วงหน้าสัก 100 ดอลลาร์
ล่วงหน้าเหรอ
ฉันจะได้เอาไปใช้ฉลอง วันขอบคุณพระเจ้ากับครอบครัว
คือทุกๆ ปีเราจะไปเล่นสกีกันที่เวล
ปกติพ่อฉันจะเป็นคนจ่ายค่าตั๋วให้
แต่แบบว่าฉันเริ่ม ที่จะพึ่งพาตัวเองได้แล้ว
เป็นเหตุผลว่าทำไม ฉันถึงมาทำ "งาน" นี้
เรเชลเอ๋ยเรเชล สุดที่รัก
คุณเป็นเด็กเสิร์ฟ ที่แย่ที่สุดของที่สุด
แย่มากจริงๆ นะ
โอเค ฉันได้ยินแล้ว ฉันก็เห็นด้วยนะ
แต่ฉันพยายามมากจริงๆ และฉันคิดว่าฉันทำดีขึ้นด้วย
ดีขึ้นจริงๆ นะคะ
มีใครรับกาแฟไหมคะ
- ครับ ทางนี้ครับ - ฉันค่ะ
ดูสิคะ
ขอโทษค่ะ สวัสดีค่ะ คุณมาที่นี่บ่อยๆ
- ครับ - ฉันแค่อยากจะถามว่า
พอเป็นไปได้ไหม ที่คุณจะให้ทิปฉันล่วงหน้า
ไม่
โอเคๆ ไม่เป็นไรค่ะ ขอโทษที่เคยทำกาแฟหกใส่นะคะ
อีกแค่ 98.50 ดอลลาร์เอง
ไง
- ไง - ไง
รอสส์ พี่รู้ไหมว่าพ่อกับแม่ จะไปเปอร์โตริโกวันขอบคุณพระเจ้านี้
อะไรนะ เปล่าสักหน่อย
ไปสิ บ้านบลายแมนชวนพวกเขาไป
เธอผิดแล้ว
- ฉันไม่ผิดนะ - เธอผิดแน่
ไม่ ฉันเพิ่งคุยกับพ่อแม่
ฉันจะโทรหาแม่
- ว่าไง - ไง
- ขอกาแฟครับ
และนี่คือคำร้องจากฝ่ายความช่วยเหลือ "นายแต่งหน้าใช่ไหม"
ถูกต้อง
เพราะจากวันนี้ไป ฉันคือโจอี้ ทริบบิอานี่
นักแสดงและนายแบบ
ขอบใจ
ตลกดีนะ เพราะฉันคิดว่า นายดูเหมือนโจอี้ ทริบบิอานี่
ผู้ฉิงมากกว่า
นายเป็นนายแบบให้อะไรเหรอ
รู้จักโปสเตอร์โฆษณาคลินิกสุขภาพไหม
งั้นนายจะได้เป็นแบบ คนสุขภาพดีสุดๆ พวกนั้นใช่ไหม
คนที่เป็นโรคหืดก็น่ารักดีนะ
- ใช่เลย - ใช่ไหมล่ะ
- นายจะได้เป็นคนไหนล่ะ - ยังไม่รู้
แต่ได้ยินว่าโรคไลม์ยังว่างอยู่ ก็หวังว่า...
โชคดีนะเพื่อน ขอให้ได้เป็นนะ
ขอบใจ
เธอพูดถูกแล้ว พ่อแม่ทำแบบนี้กับเราได้ไง
นี่วันขอบคุณพระเจ้านะ
โอเค เอางี้ไหม ฉันจะทำมื้อเย็นที่บ้านฉัน
ให้เหมือนของแม่เปี๊ยบเลย
เธอทำมันบดที่มีก้อนๆ ด้วยได้ไหม
รู้ไหม จริงๆ แล้วมันไม่ควรมี...
ฉันจะพยายาม
- โจอี้ นายจะกลับบ้านใช่ไหม - ใช่
ฉันเดาว่า
แชนด์เลอร์ นายยังแบนวันหยุด งานรื่นเริงทุกชนิดใช่ไหม
ใช่ ทุกเทศกาลเลย
ฟีบี้ เธอจะไปหายายใช่ไหม
ใช่ และแฟนยายด้วย
แต่เราจะฉลองวันขอบคุณพระเจ้า เดือนธันวา เพราะเขาเพี้ยนๆ
งั้นวันพฤหัสนี้เธอก็ว่างใช่ไหม
- ใช่ ฉันไปได้ไหม - ได้
เรช เธอว่าเธอจะได้ไปเวลไหม
แน่นอนสิ
เชิ้บๆ
เหลืออีกแค่ 102 ดอลลาร์เท่านั้น
นึกว่าเหลือ 98.50 ดอลลาร์
ก็ใช่ แต่ฉันทำแก้วแตก
เอาล่ะ ฉันไปบ้านแครอลก่อนล่ะ
ทำไมไม่ชวนเธอด้วยล่ะ
เพราะเธอเป็นเมียเก่าฉัน
และเธอก็คงอยากจะพา คู่ชีวิตเลสเบี้ยนของเธอมาด้วย
สวัสดี แครอลอยู่ไหม
ไม่ค่ะ เธอไปประชุมที่คณะ
คือผมแค่แวะมาเอากะโหลกน่ะ
ไม่ใช่กะโหลกผม แต่...
- เข้ามาสิ - ขอบคุณครับ
คือแครอลยืมเอาไปใช้สอน แล้วผมต้องเอาไปคืนพิพิธภัณฑ์
มันหน้าตาเป็นไง
ก็เหมือนหน้าใหญ่ๆ ที่ไม่มีหนัง
ใช่ ฉันพอจะนึกออก
- หาดูน่าจะเจอนะ - โอเค
พวกคุณมีหนังสือคู่มือ การเป็นเลสเบี้ยนเยอะดีนะ
คือคุณต้องไปลงเรียนวิชานี้ก่อน
ไม่งั้นเขาไม่ยอมให้คุณเป็น
อ้าว เจ้าเต่าน้อยเยอร์เทิลนี่ สุดคลาสสิกเลย
ที่จริงฉันเอาไว้อ่านให้ลูกฟังน่ะ
หมายถึงลูกที่ยังไม่เกิดน่ะเหรอ
นั่นหมายความว่าคุณ...
บ้าหรือเปล่า
คุณคิดว่าเด็กในท้อง จะไม่ได้ยินเสียงเราหรือไง
คุณล้อเล่นแน่ คุณพูดกับลูกจริงๆ เหรอ
ใช่ ตลอดเวลา ฉันอยากให้ลูกคุ้นเสียงฉันไว้
คุณพูดถึงผมไหม
- พูดสิ พูดตลอดเลย - จริงเหรอ
แต่ว่า...
แต่เราพูดถึงคุณว่า "โบโบ้ เจ้าตัวผลิตน้ำเชื้อ"
ก็ถ้าเธอคุยกับลูกได้
ฉันก็คิดว่าฉันควรได้คุยเหมือนกัน
ไม่ใช่ว่าฉันเชื่อเรื่องพวกนี้นะ
ฉันเชื่อนะ
ฉันว่าเด็กในท้องได้ยินทุกอย่างเลย
- จริงเหรอ - เดี๋ยวทำให้ดู
มันอาจดูแปลกหน่อยนะ
นายลองเอาหัวยัดใส่ไก่งวงนี่สิ
พวกเราจะคุยกัน แล้วนายจะได้ยินทุกอย่าง
แค่อยากจะบอกว่า ฉันสนับสนุนการทดลองนี้เต็มที่
จริงๆ แล้ว ฉันอยากเอาเนยทาหัวนายด้วยซ้ำ
- ไง - ไง เรช
หาเงินได้ครบหรือยัง
ยัง ไม่เฉียดเลยด้วยซ้ำ
ลืมเวลไปได้เลย ลืมเรื่องกลับไปหาที่บ้าน ลืมเชิ้บๆ
เรช
นี่จดหมายเธอ
ขอบใจ เอาไปวางบนโต๊ะเถอะ
ไม่
นี่จดหมายเธอ
ขอบใจ เอาไปวางบนโต๊ะเถอะ
เปิดดูเถอะน่า
พระเจ้า
พวกเธอน่ารักจัง
พวกเราลงขันกัน
เราเหรอ
พี่ติดฉัน 20 เหรียญ
ขอบคุณ ขอบคุณมากนะ
แชนด์เลอร์ เอ้านี่ ฉันซื้อของกินฉลองวันหยุดนายมาแล้ว
เรามีซุปมะเขือเทศ
ขนมปังชีสย่าง กับมันฝรั่งกรอบขนาดครอบครัว
เดี๋ยวๆ แชนด์เลอร์ นายจะกิน ของพวกนี้ในวันขอบคุณพระเจ้าเหรอ
วันนี้สำหรับนายมันเป็นอะไรกันแน่
เอาล่ะ ฉันอายุเก้าขวบ
เรื่องนี้อีกแล้ว
เราเพิ่งกินมื้อเย็น วันขอบคุณพระเจ้าที่แสนวิเศษเสร็จ
ฉันจำได้แม่นว่า ฉันกินพายฟักทองอยู่เต็มปาก
และนี่เป็นเวลาที่พ่อแม่ฉัน เลือกที่จะบอกฉันว่า
พวกเขากำลังจะหย่ากัน
พระเจ้า
ใช่ มันยากที่จะให้สนุก กับอาหารวันขอบคุณพระเจ้า
เมื่อได้เห็นมันตอนถูกขย้อนออกมา
สวัสดีครับ
เราเคยถ่ายโฆษณาด้วยกัน
เหรอคะ
ใช่ ที่ห้างเมซีส์ไง คุณถ่ายให้อ็อบเซสชั่นส์ใช่ไหม
- ใช่ค่ะ - ผมถ่ายให้อารามิสไง
อารามิสๆ
อ๋อ ใช่
ผมขอบอกเลย คุณเจ๋งที่สุดในวงการเลย
- พอเลย - ผมพูดจริง
คุณน่าทึ่งมาก คุณรู้ว่าตอนไหนควรเร่ง
ตอนไหนควรผ่อน
จริงเหรอ มันมีความหมายมากสำหรับฉัน
ตัวคุณหอมจังวันนี้
ใส่ยี่ห้ออะไรมาครับ
ไม่ใส่ค่ะ
คุณอยากไปหาอะไรดื่มด้วยกันไหม
ค่ะ คงจะ...
- มีอะไรครับ - ฉันเพิ่งนึกได้ว่าฉันมีธุระ
อะไรครับ
ไปค่ะ
เดี๋ยวสิครับ เดี๋ยว
(สิ่งที่มาริโอ้ไม่ได้บอกคุณ...)
(คุณไม่มีทางรู้ว่าใครเป็นกามโรค)
ทำไม
บ้าเอ๊ย
พวกนายเห็นแล้วสินะ
- อะไร - เห็นอะไรเหรอ
เปล่า เราแค่หัวเราะเฉยๆ หัวเราะก็เป็นโรคติดต่ออย่างหนึ่ง
ไง
จัดโต๊ะเพิ่มให้ฉันด้วยนะ ทั้งบ้านฉันคิดว่าฉันเป็นกามโรคแล้ว
คืนนี้พบกับตอนพิเศษของ "ครอบครัวตัวป่วง"
ดูดีเลย เอาล่ะ
น้ำผลไม้ปรุงอยู่ ไก่กำลังอบ มันก็กำลังบด
อะไร
ไม่รู้สิ ก็แค่...
พอไม่มีแม่ ในครัวมันไม่เหมือนเดิม
เอาล่ะ พอกันที ไปให้พ้นหน้าเลยนะ
แล้วเลิกทำฉันรำคาญสักที
นี่ไง เริ่มเหมือนแล้ว แบบนั้น...
ฉันได้ตั๋วแล้วๆ
ห้าชั่วโมงจากนี้
เชิ้บๆ
เลิกเชิ้บสักทีเถอะ
ฉันไปเก็บของก่อนนะ
แชนด์เลอร์ เข้ามาสักทีได้ไหม
ไม่ล่ะ ฉันขอทิ้งระยะห่าง จากความรื่นเริงทุกชนิด
ระวังนะ พายฟักทองมาแล้วจ้ะ
ตอนทำอาหารยัดไส้คราวก่อน เราก็หัวเราะกันแบบนี้
แต่มันไม่ขำอีกแล้ว
มอนิก้า ถามอะไรหน่อยสิ ฉันยังไม่เห็นมันบดทอดเลยนะ
นั่นไม่ใช่คำถาม
แต่แม่ฉันทำตลอดเลยนะ มันเหมือนเป็นธรรมเนียม
เอาส้อมจิ้มเนื้อไก่งวงสักนิด
ราดซอสแครนเบอร์รีไปสักหน่อย แล้วก็มันบดทอด
แค่ได้ไม่ได้อยู่กับครอบครัว ก็แย่พอแล้ว
เพราะโรคของฉันน่ะ
ก็ได้ๆ
คืนนี้มันฝรั่งจะมีทั้ง บดแบบมีก้อนๆ อยู่
แล้วก็แบบทอด
- เยี่ยม - เยี่ยม
เอาล่ะ ขอตัวไปคุย กับลูกที่ยังไม่เกิดก่อนนะ
เอาล่ะ แม่ไม่เคยตีนะ
โอเค เสร็จแล้ว
อะไร ฟีบี้ เธอบดมันฝรั่ง...
รอสส์จะเอาแบบมีก้อนๆ
ขอโทษนะ ฉันแค่...
ฉันนึกว่าเราจะบดให้ละเอียด แล้วค่อยใส่ถั่วกับหัวหอมไง
จะทำแบบนั้นไปทำไม
มันจะได้เหมือนแบบที่แม่ฉันทำไง
ก่อนท่านเสียน่ะ
โอเค จัดไป มันฝรั่งสามแบบ
โอเค ไปล่ะนะ ทุกคน
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
พระเจ้า ดูนั่น...
ขอโทษ ขอโทษนะ
เกิดเรื่องน่าเหลือเชื่อที่สุด เจ้าอันเดอร์ด็อกลอยไปแล้ว
ที่เป็นบอลลูนน่ะเหรอ
ไม่ๆ หมายถึงตัวการ์ตูนจริงๆ น่ะ
แหงล่ะ ก็บอลลูนน่ะสิ
ออกข่าวทุกช่องเลย ก่อนมันจะลอยไปถึงห้างเมซีส์
มันก็หลุดไป จนมีคนเห็นมัน ลอยอยู่บนสวนวอชิงตันสแควร์
- ฉันจะไปดาดฟ้า ใครไปมั่ง - ไปด้วย
ฉันขึ้นไปไม่ได้ ฉันต้องไปแล้ว
ไปเถอะน่า บอลลูนหมายักษ์ สูง 80 ฟุตลอยอยู่เหนือเมือง
- มันจะมีให้เห็นบ่อยแค่ไหน - แทบจะไม่มีแน่
- มีกุญแจนะ - โอเค
พร้อมก็เชิญเลยนะ
โอเค
โอเค เอาล่ะนะ
โอเค จะให้ผมพูดตรงไหนล่ะ แบบว่า...
คือเหมือนมันจะมีทางเดียว ที่ลูกจะได้ยินชัดที่สุด แต่...
บนท้องนี่แหละ
โอเค
โอเคๆ
โอเค เอาเลยนะ
คือว่าผมทำไม่ได้
มัน...
มันพิลึกไป ผมรู้สึกงี่เง่า
งั้นก็ไม่ต้องทำ ไม่เป็นไร
คุณไม่ต้องทำแค่เพราะซูซานทำหรอกค่ะ
สวัสดีจ้ะ เด็กน้อย สวัสดีๆ
ตอนที่เห็นเงาของหมายักษ์ ทอดลงมาที่สวนน่ะเหรอ
ใช่ ว่าแต่ทำไมพวกเขา ต้องยิงมันทิ้งด้วย ใจร้ายจัง
โอเค ตอนนี้ไก่งวงน่าจะกำลังกรอบนอก
และนุ่มในแล้ว
เรายืนตรงนี้กันทำไม
ก็รอให้เธอเปิดประตูไง กุญแจอยู่ที่เธอนี่
ไม่ใช่สักหน่อย
ใช่สิ ก็ตอนออกมาเธอพูดว่า "มีกุญแจนะ"
ไม่ใช่ ฉันถามว่า "มีกุญแจไหม"
ไม่ๆ เธอบอกว่าเธอ "มีกุญแจนะ"
เธอทั้งคู่น่ะ มีกุญแจไหม
- เตาอบเปิดทิ้งไว้นะ - ฉันต้องเข้าไปเอาตั๋ว
- เดี๋ยวๆ เรามีกุญแจสำรอง - งั้นก็ไปเอามาสิ
นี่ เสียงแบบนั้น ไม่ได้ทำให้ฉันไปได้เร็วขึ้นหรอกนะ
- โจอี้ - อันนี้ได้
ทุกคนต่างบอกพ่อว่า
"นายต้องเลือกวิชาเอก นายต้องเลือกวิชาเอก"
พอถึงตอนนั้น พ่อเลยเสี่ยงเลือกบรรพชีวินวิทยา
และลูกคงไม่รู้หรอกว่าพ่อพูดอะไร เพราะว่า ยอมรับเถอะ ลูกเป็นตัวอ่อน
ลูกมีความสุขเพราะลูกไม่มีเหงือกแล้ว
คุณไม่ต้องพูดก็ได้ จะร้องเพลงแทนก็ได้นะ
ขอทีเถอะ ผมไม่ร้องเพลงให้พุงคุณฟังหรอก
เป็นยังไงบ้าง
เอาล่ะนะ
เราเดินไปตามถนน
ได้พบปะผู้คนที่มองเราแบบชอบกล
นี่ๆ
- นี่ คุณรู้สึกใช่ไหม - ใช่
- แล้วปกติลูก... - ไม่ๆ นี่ครั้งแรก
ร้องต่อสิ ร้องต่อ
นี่ๆ หนูคือลูกพ่อ
พ่ออยากเจอลูกแทบทนไม่ไหว
พอลูกออกมา พ่อจะซื้อเบเกิลให้ แล้วไปสวนสัตว์กัน
- ดิ้นอีกแล้ว - ฉันก็รู้สึก
พ่อเป็นพ่อลูกนะ
พ่อคือคนที่ไม่มีนม
ไม่ใช่ดอกนี้
ช่วยรีบกว่านี้หน่อยได้ไหม
นี่ กุญแจมีรูเดียว แต่ลูกกุญแจมีเป็นล้าน
ใช้หัวหน่อย
ทำไมพวกนายมีกุญแจเยอะนักล่ะ
เผื่อเวลาฉุกเฉินอย่างกรณีนี้ไง
ฟังนะ พ่อหัวใส
ถ้าไม่ใช่เพราะนายกับบอลลูนบ้านั่น
ป่านนี้ฉันคงอยู่บนเครื่องบิน มองพนักงานต้อนรับทำแบบนี้แล้ว
แต่ฉันเปล่า
สาบานเลยเธอบอกว่ามีกุญแจ
ไม่ ฉันเปล่า ถ้าฉันไม่มีกุญแจ ฉันก็ไม่พูดหรอกว่าฉันมี
และฉันก็ไม่มีกุญแจจริงๆ
เอาล่ะ พอกันทีเรื่องกุญแจ ห้ามทุกคนพูดว่า "กุญแจ"
แล้วฉันจะมีกุญแจได้ไง
ก็เธอเป็นคนบอกเองว่ามีกุญแจ
- แต่ฉันไม่มี - แต่เธอควรจะมี
- ทำไมล่ะๆ - นั่นแหละๆ
ทำไม เพราะฉันต้องรับผิดชอบทุกอย่างเหรอ
แค่ทำอาหารเลี้ยงทุกคน ในวันขอบคุณพระเจ้ายังไม่พออีกหรือไง
ทุกคนต่างอยากได้มันฝรั่งคนละแบบ
ฉันเลยต้องทำหลายๆ แบบ
แล้วมีใครสนไหม ว่าฉันอยากกินมันฝรั่งแบบไหน
ไม่ ไม่เลย ไม่มี
ตราบใดที่ฟีบี้ได้ใส่ถั่วกับหัวหอม
มาริโอ้ได้แบบทอด
นี่วันขอบคุณพระเจ้า ครั้งแรกของฉัน แล้วฉัน...
มันไหม้หมดแล้ว ฉันไม่...
ฉัน...
โอเค มอนิก้า มีแต่หมา เท่านั้นแหละที่ฟังเธอ เพราะงั้น...
ดูสิ เปิดได้แล้ว เข้าไปสิ
พระเจ้า
ไงล่ะ ไก่งวงไหม้หมดแล้ว
มันฝรั่งก็เสีย และเสีย และเสีย
เรามาแล้ว
เราเดินไปตาม...
กลิ่นไม่เห็นเหมือนที่แม่ทำเลย
ไม่เหมือนใช่ไหมล่ะ พี่อยากกินแบบก้อนๆ ใช่ไหม
นี่ไง พี่ชาย เอาไปเลย
พระเจ้า เยี่ยมไปเลย
เครื่องบินออกไปแล้ว ฉันคงต้อง ติดแหง็กกับพวกเธอที่นี่
เราก็มีแผนที่ดีๆ เหมือนกัน โอเคไหม ไม่ได้เลือกจะมาตั้งแต่แรกหรอก
อ๋อ งั้นเหรอ
แล้วฉันจะมาลำบากลำบน
ทำอาหารวันขอบคุณพระเจ้า แสนอร่อยไปทำซากอะไร
- นี่เรียกว่าแสนอร่อยเหรอ - หุบปากเลย
เอาล่ะ พอ หยุด หยุดเลย
นี่สิวันขอบคุณพระเจ้า
อะไร
ชีเปลือยหน้าเงือก กำลังเอาไก่งวงของเขาออกจากเตาอบ
พระเจ้าช่วย
เขาไม่ได้อยู่คนเดียว
ชีเปลือยหน้าเงือกกำลัง ฉลองวันของคุณพระเจ้า
กับชีเปลือยสาวหน้าเงือก
ต้องดูหน่อยแล้ว
ใช้ได้นี่ ชีเปลือยหน้าเงือก
แก้ผ้าเต้นน่าเกลียดๆ กันด้วย
ดีจังนะที่เขามีคนอยู่ด้วย
ให้ตัดเลยไหม
เชิญเลย
เอาล่ะ
ใครจะเอาชีสสีอ่อน ใครจะเอาชีสสีเข้ม
ไม่อยากรู้ด้วยซ้ำว่าทำไมมันถึงเข้ม
- มีใครจะแบ่งกับฉันไหม - ฉันเอง
พวกเธอต้องอธิษฐานนะ
อธิษฐานงั้นเหรอ
ก็วันขอบคุณพระเจ้าไง
นายได้ครึ่งใหญ่กว่า นายอธิษฐานว่าอะไร
ขอให้ได้ครึ่งใหญ่
เอาล่ะ มาดื่มอวยพรกัน
จะพูดแล้วนะ
ฉันรู้ว่านี่ไม่ใช่วันขอบคุณพระเจ้า อย่างที่ทุกคนวางแผนไว้
แต่สำหรับฉัน งานนี้มันสนุกมากนะ
คงเพราะมัน ไม่เกี่ยวกับการหย่าร้าง หรือ...
อ้วกพุ่ง
ฉันลองมาคิดดูแล้ว ถ้าเธอได้ไปเวล
และพวกนายได้ไปอยู่กับครอบครัว หรือถ้านายไม่ได้เป็น...
โรคซิฟิลิส อะไรเทือกนั้น
เราคงไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้
สิ่งที่ฉันอยากจะบอกก็คือ
ฉันซาบซึ้งใจมาก ที่วันขอบคุณพระเจ้าของทุกคนล่ม
- น่ารักจังเลย - น่ารักจังเลย
ขอบใจนะ
ขอดื่มให้วันคริสต์มาสแสนห่วยแตก
และวันปีใหม่แสนซังกะตาย
- ชน - ชน
(มีปัญหาอั้นฉี่ไม่อยู่ไหม)
(เป็นริดสีดวงทวารหรือเปล่า)
(ชนะรางวัลโทนี่สามครั้ง)
คำบรรยายโดย พิชญา พิมสาร